<%@ Page MaintainScrollPositionOnPostback="true" %> წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტი

კლინიკური ექოკარდიოგრაფია

თავი 21.1 წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტი


გულის კამერებს შორის სისხლის პათოლოგიური გადასროლა


გულის კამერებს შორის სისხლის გადასროლის მიზეზი შეიძლება იყოს:

  • წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტი.
  • პარკუჭთაშუა ძგიდის დეფექტი.
  • ვალსალვას სინუსის ანევრიზმის დაზიანება.
  • ღია არტერიული სადინარი.
  • კორონარული ფისტულები.


დეფექტის აღმოსაჩენად ხშირად საჭირო ხდება ორგანზომილებიანი ექოკარდიოგრაფია გულის კამერების კონტრასტირებით.

ფერადი დოპლერით გამოკვლევა ავსებს სურათს, ძირითადად მაღალი სიჩქარის ნაკადისას (მცირე სიჩქარის ნაკადი დოპლერით შეიძლება არ გამოვლინდეს).

დეფექტს ჩვვეულებრივ აფასებენ მისი ზეგავლენით ჰემოდინამიკაზე და გულის კამერების ფუნქციონირებაზე. ყველაზე გავრცელებული პარამეტრია პულმონალური სისხლის მიმოქცევის ფარდობა სისტემურთან (Qp/Qs). სისტემური და პულმონალური სისხლისმიმოქცევის გაზომვა სხვადასხვა დეფექტისას, უნდა განხორციელდეს სხვადასხვა მეთოდიკით.

სწრაფად, მაგრამ მიახლოებით, გულშიდა სისხლის გადასროლა შეიძლება შეფასდეს აორტაში და ფილტვის ღეროში დინების მაქსიმალური სიჩქარეების შეფარდებით.

მხოლოდ დოპლერის მეთოდებზე დაყრდნობით მანკის სიმძიმეზე საუბარი არ შეიძლება, ყოველთვის ყურადღებით უნდა შევისწავლოთ გულის კამერების ზომები და ფუნქცია.


სურ. 22.1.1. წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტი.

 

სურ. 22.1.2. წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტის მოდელი. დეფექტის სხვადასხვა შესაძლო ვარიანტი.


გულის თანდაყოლილ მანკებს შორის, გავრცელების მიხედვით, წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტს მეორე ადგილი უკავია (ბიკუსპიდალური აორტალური სარქველის შემდეგ). წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტის კლასიფიკაცია ხდება მისი ადგილმდებარეობის მიხედვით (სურ. 22.1.2):

  • პირველი ტიპის დეფექტი - Ostium primum, არის ღია ატრიოვენტრიკულური არხის ნაწილი. ასეთ შემთხვევაში ასევე აღინიშნება პარკუჭთაშუა ძგიდის დეფექტი, წინაგულთაშუა ძგიდის ქვედა ნაწილის შეერთება პარკუჭთაშუა ძგიდის ბაზალურ ნაწილთან, მიტრალური სარქველის წინა კარედის შერწყმა სამკარედიანი სარქველის ძგიდის კარედთან.
  • მეორე ტიპის დეფექტი - Ostium secundum არის ყველაზე ხშირი. ხასიათდება ქსოვილის არარსებობით ოვალური ხვრელის მიდამოში, წინაგულთაშუა ძგიდის ცენტრში. ის უნდა განვასხვაოთ ნორმის ვარიანტისაგან-ღია ოვალური სარკმელი (სურ. 22.1.2). ლუტემბაშეს სინდრომი არის მეორე ტიპის დეფექტის არსებობა შეძენილ მიტრალურ სტენოზთან კომბინაციაში. გულის მარცხენა ნაწილების ტრანსეპტალური კათეტერიზაციის გამო, გაჩნდნენ ავადმყოფები შეძენილი ლუტემბაშეს სინდრომით (შეძენილი წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტი და შეძენილი მიტრალური სტენოზი).
  • მესამე ტიპის დეფექტი - Sinus venosus ყველაზე რთული ამოსაცნობია. ის განლაგებულია წინაგულთაშუა ძგიდის ზემო ნაწილში, ზემო ღრუ ვენის შეერთების ადგილთან (იშვიათად ქვემო ღრუ ვენის შეერთების ადგილთან). ასეთი დეფექტი ხშირად არსებობს ფილტვის ვენების მარჯვენა წინაგულში ანომალურ შეერთებასთან კომბინაციაში.
  • წინაგულების დონეზე სისხლის გადასროლის ყველაზე იშვიათი მიზეზია კორონარული სინუსის სეპტალური დეფექტი და მასში მარცხენა წინაგულიდან სისხლის გადასროლა.


დეფექტის გავლით ნაკადის მოცულობა დამოკიდებულია მის ზომებზე, პერიფერიულ და პულმონალურ სისხლძარღვოვან წინააღმდეგობაზე და პარკუჭების დამყოლობაზე.


ექოკარდიოგრაფიული ნიშნები


ორგანზომილებიანი კვლევა:

ორგანზომილებიანი კვლევით, წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტის პირდაპირი ექოკარდიოგრაფიული ნიშანია წინაგულთაშუა ძგიდიდან ექოსიგნალის გაწყვეტის აღმოჩენა (პარასტერნალური და სუბკოსტალური პოზიცია). აღსანიშნავია, რომ აპიკალურ ოთხკამერიან პოზიციაში, წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტის არარსებობის პირობებშიც, შეიძლება აღინიშნოს ექოსიგნალის გაწყვეტა და ეს არ უნდა გახდეს ჰიპერდიაგნოსტიკის მიზეზი.

ირიბი ნიშნებია მარჯვენა წინაგულის დილატაცია და პარკუჭთაშუა ძგიდის პარადოქსული მოძრაობა (გულის მარჯვენა ნაწილების დიასტოლური მოცულობითი გადაძაბვის ნიშნები).

პირველი ტიპის დეფექტის აღმოჩენა ყველაზე იოლია, ასეთ შემთხვევაში ანტრიოვენტრიკულური სარქველები მიმაგრებულია ერთ დონეზე, ხშირად აღმოჩნდება გახლეჩილი მიტრალური სარქველი და მარცხენა პარკუჭის გამომტანი ტრაქტის ობსტრუქცია.

წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტზე ეჭვის მიტანისას რეკომენდირებულია ჩატარდეს ორგანზომილებიანი კვლევა კონსტრასტირებით.

თუ ტრანსთორაკალური კვლევით წინაგულთაშუა ძგიდეს კარგად ვერ ვათვალიერებთ, უნდა ჩატარდეს ტრანსეზოფაგური გამოკვლევა.

 

სურ. 22.1.3. აპიკალურო ოთხკამერიანი პოზიცია. ებშტეინის ანომალია.


სპექტრალური დოპლერი:

იმპულსურტალღოვან რეჟიმში გამოკვლევისას, საკონტროლო მოცულობას ათავსებენ მარჯვენა წინაგულში, სავარაუდო დეფექტის ადგილის წინ.

ნაკადი მარცხენა წინაგულიდან მარჯვენა წინაგულში, დეფექტის გავლით, იწყება პარკუჭების სისტოლის შუა პერიოდში, აღწევს პიკს ადრეულ დიასტოლაში, შემდეგ სწრაფად მცირდება, მაგრამ გრძელდება დიასტოლის შუაში. წინაგულების სისტოლა კიდევ უფრო ამცირებს ნაკადს და პარკუჭების ადრეული სისტოლის ფაზაში შეიძლება ვნახოთ დინების მიმართულების შეცვლის ხანმოკლე პერიოდი.

ზოგჯერ იმპულსურტალღოვანი დოპლერით გამოკვლევისას, ქვემო ღრუ ვენის დინება ეშლებათ დეფექტის ნაკადში. შეცდომის თავიდან აცილებაში გვეხმარება ფერადი დოპლერი.


ფერადი დოპლეროკარდიოგრაფია:

ფერადი დოპლერით გამოკვლევისას, თუ ადგილი აქვს სისხლის გადასროლას მარცხნიდან მარჯვნივ, ნაკადი კოდირებულია წითელ ფერში, თუ მარჯვნიდან მარცხნივ-ლურჯ ფერში (სურ. 22.1.4,5).

მესამე ტიპის დეფექტის აღმოსაჩენად, სუბკოსტალური გამოკვლევისას, ულტრაბგერის სხივი უნდა გადავხაროთ წინაგულთაშუა ძგიდის წინა ნაწილისკენ, აორტის ფუძის მიდამოში და ზედა ღრუ ვენის შეერთების ადგილზე.

ზოგჯერ დეფექტი არის ფენესტრირებული, ანუ შედგება რამოდენიმე მცირე დეფექტისაგან. ასეთ შემთხვევაში ფერადი დოპლერით გამოკვლევა აზუსტებს მათ ზომებს. დეფექტის დონეზე ნაკადის ზომებით შეიძლება განისაზღვროს გადასროლის ხარისხიც.

 

სურ. 22.1.4. ორგანზომილებიანი ექოკარდიოგრაფია. ფერადი დოპლეროგრაფია. პაციენტი წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტით. აღინიშნება სისხლის შუნტირება და გულის მარჯვენა კამერების დილატაცია.

 

სურ. 22.1.5. ტრანსეზოფაგური ექოკარდიოგრაფია. A) ორგანზომილებიანი ექოკარდიოგრამა. B) ფერადი დოპლეროგრამა.


 

ვიდეო 22.1.1. ორგანზომილებიანი ექოკარდიოგრაფია. აპიკალური ოთხკამერიანი პოზიცია. ფერადი დოპლეროგრაფია. პაციენტი წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტით.

 

 

ვიდეო 22.1.1. ორგანზომილებიანი ექოკარდიოგრაფია. აპიკალური ოთხკამერიანი პოზიცია. ფერადი დოპლეროგრაფია. პაციენტი წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტით.

 

წინაგულთაშუა ძგიდის იზოლირებული დეფექტისას, ავადმყოფები არ წარმოადგენენ ჩივილებს 30-50 წლამდე, ზოგჯერ ვლინდება უფრო გვიან პერიოდში, მარჯვენა პარკუჭოვანი უკმარისობით და პარადოქსული ემბოლიებით. სისხლის დიდი გადასროლისას ნაჩვენებია დეფექტის ქირურგიული დახურვა. (გართულებების თავიდან ასაცილებლად). აღმოჩნდა რომ, თუ დეფექტი დაიხურება 25 წლამდე, ასეთი პაციენტების სიცოცხლის ხანგრძლივობა ისეთივეა, როგორც ჯანმრთელი პოპულაციის. ოპერაციის უკუჩვენებას წარმოადგენს შეუქცევადი პულმონალური ჰიპერტენზია.

დღეისათვის არსებობს მოწყობილობები, რომლებიც გვაძლევენ წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტის დახურვის საშუალებას ტრანსკათეტერული ტექნიკით. ოკლუდერებს შორის ყველაზე დიდი გავრცელება ჰპოვა კურტ ამპლატცის მიერ (1994) მოწოდებულმა ოკლუდერმა, რომელსაც ავტორის სახელი ეწოდა (სურ. 22.1.6). ოკლუდერი გულში შეჰყავთ სპეციალური კათეტერით, ენდოვასკულარულად (სურ. 22.1.7,8). ასეთი კორექციის უკუჩვენებაა პარალელურად სხვა მანკის არსებობა, რომელიც ასევე ქირურგიულ მკურნალობას საჭიროებს, აგრეთვე დეფექტი კიდეების გარეშე (ასეთ შემთხვევაში ოკლუდერის ფიქსაცია შეუძლებელი ხდება).

 

სურ. 22.1.6. წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტის კორექცია ოკლუდერ “ამპლატცერ”-ის საშუალებით.

 

სურ. 22.1.17. პაციენტი წინაგულთაშუა ძგიდის დეფექტით. ექოკარდიოგრაფია ოკლუდერის ჩაყენების შემდეგ.

 

სურ. 22.1.8. ექოკარდიოგრამა ოკლუდერის ჩაყენებიდან 6 თვის შემდეგ. დისკებს შორის მანძილის შემცირების შედეგად, ოკლუდერმა მიიღო უფრო კომპაქტური ზომები.

 

 

 

რესურსის მომხმარებელს ასევე ეძლევა საშუალება მნიშვნელოვნად შეამციროს ექოკარდიოგრაფიის შესწავლის დრო ონლაინ ექოკარდიოგრაფიული სიმულატორის MyEchocardiography.com გამოყენებით.